Jakten på Atlantis

Eg syns det var vanskeleg å gje nokon  rettferdig karakter til Jakten på Atlantis av Andy McDermott. Den endte til slutt, under tvil, på ein 3’ar. Dette er grunnen.

Det er ei heseblesande spenningsforteljing som flyttar seg rundt mellom Nord-Amerika, Europa, Asia og Sør-Amerika. Heltinna og helten kjem seg gjennom utallige halsbrekkande situasjonar der helten reddar livet hennar og blir litt romantisk skada, men ikkje verre enn at han er heilt fin igjen på neste side. Eg syns igrunnen helten er ganske irriterande. Dersom nokon hadde brukt den flørteteknikken på meg så hadde eg mista ei eventuell interesse på ca. 2 sekund. Men heltinna likar det, så…. Historien heng saman, noko som er livsviktig for dei fleste bøker. Eg syns det er nokså usannsynleg at ein norsk milliardær har fått lov til å anlegge ei 2 km. lang rullebane i ein fjord nett sør for Bergen, men det får no så vere. Boka var til tross for sine klisjear heldigvis ikkje heilt forutsigbar. Eg likar at forteljinga tar nokre uventa vendingar undervegs, det var igrunnen det som fekk meg til å lese den ferdig. Innhaldsmessig syns eg ein 3’ar var heilt greit.

Så var det omsetjinga. Omsetjarar får ikkje så mykje merksemd, vanlegvis er det ein setning om at det var greit omsett eller godt omsett. Denne omsetjinga kjem eg til å sei litt om. Eg kan tilgje ei omsetjarblemme, kanskje til og med to, men med denne boka vart det for mange til å ikkje nemne det. Etterkvart byrja eg å sette inn post-it-lappar der dei verste feilane var, og det vart ein del lappar.
Eit par døme: Eit helikopter blir i samme actionsekvens omtalt som både helikopter og fly. Eg reknar med at det i originalteksten har stått «aircraft», så helikopter og luftfartøy brukt om kvarandre hadde vore greit, men helikopter og fly er ikkje det samme. Ein annan stad er det snakk om at ein fjellskrent ser ut til å vere grunn nok til å komme ned utan klatreutstyr. På engelsk blir utrykket shallow gradient brukt om ei slak stigning og eg tippar ordet «shallow» på ein eller annan måte har vore brukt i originalteksten. Så har det truleg blitt omsett direkte utan tanke for kva som er korrekt uttrykksmåte på norsk. Ein annan stad blir det snakka om den periodiske tidstabellen. Utfrå resten av setningen antar eg at det eigentleg er snakk om det periodiske systemet. Kjemikaren eg har konsultert om dette hadde heller aldri høyrt om ein periodisk tidstabell. Det er fleire andre rare ting rundt om i teksten i tillegg til desse. Forlaget skal også ha sin del av kjeften sidan eit par namn er stava på to forskjellige måtar på samme side, dette burde blitt avslørt av ein enkelt stavekontroll. Alt i alt syns eg desse tinga viser at både omsetjar og forlaget har slurva med denne boka, og det fortjener dei ein 1’ar for.

Til saman blir det altså ein veldig svak 3’ar, men folk som ikkje blir irriterte over slike språklege ting kan tolke det som ein sterk 3’ar. Andy McDermott omtalar sjølv bøkene sine som «Indiana Jones møter James Bond», og det er ganske treffande. Synd at denne boka er mindre morsom enn Indiana Jones, men kanskje den vil vere morsommare som film.

Boka er forresten den første i ein serie bøker med dei samme hovudpersonane. På engelsk har det til no komt ut 6 bøker i serien og den neste er venta i 2011. På norsk er det førebels berre denne som har komt ut.

Dette syns ein del folk som har lest boka på engelsk:

Advertisements

One response to “Jakten på Atlantis

  1. Tilbakeping: Jakten på Atlantis « Tanz

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s