Tag Archives: Ungdomsbøker

The Maze Runner av James Dashner

The Maze Runner by James DashnerTenk deg korleis det er å vere ei forsøksmus som heile tida må springe rundt i ein labyrint. Labyrinten endrar seg frå dag til dag og i tillegg inneheldt den andre farar. Då vil du få ein god ide om korleis livet er for gutane (og den eine jenta) i The Maze Runner av James Dashner.

Eg hadde sett fram til å lese denne boka. Den såg veldig spennande ut og blir ofte samanlikna med den fabelaktige Dødslekene/The Hunger Games av Suzanne Collins.  Dessverre så endte eg opp med meir blanda følelsar for The Maze Runner.

Den startar veldig bra. Thomas vaknar opp i eit mørk og bråkete lite rom. Det einaste han kan hugse om seg sjølv er fornamnet, alt anna er vekke. Det mystiske rommet bevegar seg, snart opnar luke i taket seg og han befinn seg saman med ein stor flokk ukjente gutar på ein ukjent stad.

Det var her frustrasjonen begynte. På dei neste sidene prøver Thomas å finne ut kva for stad han har hamna på. Denne informasjonen må han stort sett vente på og den informasjonen han får er veldig oppstykka. Det er berre irriterande! For Thomas og for meg som lesar.  Generelt sett så har eg ingenting i mot at forfattaren heldt tilbake informasjon for å bygge opp historien, men eg protesterer når det virkar som om informasjon som kunne vore gitt i løpet av to sider blir gitt ut litt etter litt kun for å gjere boka litt lenger. Kanskje forfattaren og forlaget syntes at det ville forlenge og intensivere spenninga? Ikkje veit eg.

Heldigvis blir tempoet betre etterkvart. Utanom nokre stopp når Thomas bekymrar seg over den manglande hukommelsen sin eller når det tar alt for lang tid å hale litt enkel informasjon ut av ein av guttane i labyrinten, så er det faktisk veldig spennande.

Eg skulle ønske at eg vart meir følelsesmessig knytta til personane i boka. Eg trur eg ville vore det dersom eg ikkje hadde vore litt på kant med boka nesten frå begynnelsen av.

Som sagt før så har eg blanda følelsar. Eg syns at ein litt meir fortetta versjon av historien i The Maze Runner har alt som skal til for å gjere dette til ei storarta første bok i ein trilogi. Og sjølv om eg mislikar at historien haltar avgarde til å begynne med så må eg applaudere måten den får farten opp på etterkvart. Den spennande avslutninga som tydeleg viser at Thomas og dei andre guttane har fleire problem som ventar på dei, er også veldig bra. Lesarar som ikkje datt av i byrjinga på boka vil definitivt vere interesserte i å finne ut kva som skjer i bok nummer 2: The Scorch Trials.

Eg har høyrt rykte om at The Maze Runner skal komme på norsk, men førebels er den berre tilgjengeleg på engelsk.

Hjå meg får boka berre 3+, som straff for uthalingstaktikk.

Her kjem omtalar frå ein del folk som ikkje vart så irriterte som meg:

Vi er de døde

Vi er de døde av Tore Oksholen handlar om Caspar. Caspar ftyktar turen fram og tilbake til skulen, det er nemlig to karar som er etter han. Ein dag får dei tak i han og prøver å brenne handa hans med ein lighter. Caspar blir redda av ei jente han aldri har sett før og som ingen andre kan sjå.

Bestefaren til Caspar jobba som brannmann i mange år, og han fortel historiar om ildbarnet. Caspar prøver å finne ut meir og oppdagar at historiar om ildbarnet har dukka opp langt bakover i tida. Kven er ho eigentleg? Finst ho i det heile? Er ho god eller vond?

Samtidig må han passe seg for plageåndene – og finne litt ut av sånne kjærleiksgreier.

Omslaget er veldig flott. Tittelen er litt meir usikker på. Det har nok mest å gjere med at det er nokre ting i boka som eg som lesar gjerne skulle hatt litt meire informasjon om, og noko av dette refererer direkte til tittelen.

Elles så skulle eg ønske at boka var litt lenger. Det går ofte litt fort i svingane og det blir litt som om forfattaren prøver å få med meir i boka enn det eigentleg er plass til på dei utmålte sidene. På den måten blir det ein del ting som ikkje få nok plass, eg vil gjerne vite meir.  Dette er på ingen måte ei dårleg bok, eg trur berre at den hadde kunne vore mykje betre. Så då blei det ein 3’ar.

Dette syns andre:

Aeon-paradokset

Aeon-paradokset er den tredje boka i Kjetil Johnsen sin serie Den 4.parallell.

Eg har forlengst blogga om og likt dei to første bøkene i serien, Lasarusfenomenet og Carrington-katastrofen.

Aeon-paradokset foregår stort sett i Caine sin heimeparallell. I denne parallellen vann nazistane og japanarane verdskrigen og nazistane styrer no den austlege delen av USA. Dei er imidlertid på vikande front i krigen mot Sentralstatane og den japanskstyrte vestelege delen av USA. I desperasjonen prøver dei å finne ein annan parallell å flykte til og styre over, og det er her dei treng Emma sin hjelp. Emma er sjølvsagt ikkje særleg interessert i å hjelpe nazistane, men det blir lagt eit press på henne som ho ikkje kan stå imot. Og kva er det med Eve Thompson, den eldre dama som ser ut til å vite kva Emma vil seie før ho seier det? Medan Emma er fanga på forskningssenteret prøver Caine desperat å finne ein måte å redde henne på.

Som dei to første bøkene i serien så er også denne veldig spennande og handlinga driv framover i stor fart. For ein lesar som trivs veldig godt med science fiction sjangeren så er dette storveies lesing. Eg gler meg alt til neste og siste bok i serien. Den skal heite Maria-eksperimentet og kjem ut i 2011 ein eller annan gong. Som ein del av arbeidet med den siste boka har forfattaren besøkt Black Hills i USA der både Mount Rushmore og Crazy Horse monumentet er å finne, og det siste skal visstnok ha ein sentral rolle i boka. For meg blir det gjensyn med kjente trakter, så eg gler meg ekstra over det.

Det er ikkje så mange andre som har omtalt denne boka, men Mari likar den iallfall.

Dystopia 1 av Terje Torkildsen

Dystopia 1 av Terje Torkildsen handlar om seks elevar frå den internasjonale skulen i Stavanger som er på skuletur til London. Medan dei er der blir byen oversvømt av ei stor flodbølge. Alt samband med omverda blir brote og det blir erklært unntaktstilstand. Utan å vite noko om korleis situasjonen er heime i Stavanger har ungdommane og læraren som er med dei berre eit ønske. Dei vil heim.

Dette er ein spenndande start på ein planlagt fireboksserie. Boka er på ført, moderne og levande nynorsk utan spesielle vanskelege og uvante ord.

Til tross for at boka er spennande så fungerer den ikkje heilt for meg. Eg trur ikkje heilt på skildringane av korleis London vil fungere etter ein slik katastrofe, og eg trur ikkje heilt på skildringa av ungdommane heller. Eg syns ikkje boka er så veldig dårleg, berre ikkje at den er så veldig god heller. Forhåpentlegvis vil eg like Dystopia 2 betre når den kjem.

Men spennande er boka, det skal den ha.

Boka er ikkje anmeldt så veldig mange andre stader, men nokre andre meiningar fann eg:

  • Slapp dystopi – Barnebokkritikk
  • Røft og brutalt – Stavanger Aftenblad,  15.12.2009  – Artikkelen kan finnast på Atekst.

Terje Torkildsen er også forfattar av boka Marki Marco som han vann Uprisen for.

Stolen – a letter to my captor

It happened like this.

I was stolen from an airport.
Taken from everything I knew,
everything I was used to.
Taken to sand and heat, dirt
and danger. And he expected
me to love him. This is my story.


Gemma skriv eit brev, eit langt brev. Brevet er stila til Ty, mannen som er besett av henne, som kidnappa henne og heldt henne fanga langt ute i den australske audemarka. Ty seier at dei skal bu der for alltid, berre dei to.

Trur ikkje eg skal sei for mykje meir om innhaldet, men det er ei veldig fascinerande og spennande bok der det tørre landskapet i Australia si Great Sandy Desert spelar ein stor rolle.  Det er og ei bok som blir verande i hovudet ditt i mange dagar etter du er ferdig med den, eg likar bøker som oppfører seg slik.

Dette er Lucy Christopher si første bok, men det kjem fleire.

Dette syns andre om boka:

Intervju med Lucy Christopher der ho snakkar om sine bøker og også snakkar fint om John Marsden sin serie Tomorrow, when the war began/I morgen, da krigen kom, som også foregår i Australia.

Fire og Carrington-katastrofen

Dei fleste forfattarar skriv meir enn ei bok, og denne gongen er det bok nummer to i to seriar som blir omtalt her.

Carrington-katastrofen

I januar las og likte eg boka Lasarusfenomenet, den første boka i serien «Den 4. parallell» av Kjetil Johnsen. No har eg lest oppfølgaren: «Carrington-katastrofen«. Emma og Caine finn seg sjølv i ei ny verd, men det er ikkje Caine si heimverd. I denne verda blir Caine sett i fengsel, mistenkt for å ha skada Emma. Emma prøver å finne ein måte å få han fri, samtidig som ho prøver å finne ut meir om verda dei er i. Vi får også vite meir om Caine sin bakgrunn og verda han kjem frå, ei verd der ein Carrington-katastrofe har fått samfunnet til å bryte saman og borgarkrig til å bryte ut.

Som den første boka i serien er også denne veldig spennande. Eg syns imidlertid ikkje at den er like god som førsteboka, så det blir karakter 4.

Dette syns Kulturspeilet om boka.

————–

Fire

I fjor kom Kristin Cashore ut med boka Graceling som foregår i ei verd der nokre menneske er fødd med spesielle evner, såkalla «gåver».  Eg likte den veldig godt og har no lest Kristin Cashore si neste bok, Fire.

Boka finn stad i same verda som den forrige boka, men i landet The Dells finst det ingen Gracelings. Det dei derimot har er monster. Monster er dyr eller menneske med overjordisk skjønnhet, magnetisk tiltrekningskraft og evner til å påvirke folk sine tankar og følelsar. Små monster som gnagarar og kattar får lov til å leve, men store monster er farlige og blir jakta på. Dei farlegaste monstra av alle er menneskemonster og den siste av dei er Fire. Far hennar var eit monster som brukte evnene sine til å få makt og innflytelse, men Fire nektar å misbruke evnene sine på denne måten. Resultatet er at ho alltid er i fare og har valgt å leve isolert og beskytta i den nordlege delen av kongeriket.  Så begynnar ting å skje og Fire må reise til hovudstaden og hoffet for å hjelpe til å beskytte landet.

I tid finn boka stad før Graceling og ein person frå denne boka spelar ein stor rolle i Graceling, men eg ville uansett lest Graceling først sidan avsløringar i Fire vil øydellege litt av spenninga i Graceling.

Cashore gjer ein del ting i sine bøker som er uvanlig i fantasylitteratur. Det er sjeldan at eg har lest at kvinnelege hovudpersonar menstruerer, men i denne boka er det viktig sidan Fire er ekstra utsett for angrep frå andre monster når ho har mensen. Det er og tydeleg at Fire lever i eit brutalt samfunn der m.a. valdtekt i krigssituasjonar  og menn med makt som utnyttar kvinner med mindre makt er svært utbreidd. Samtidig er boka fylt med folk som er glade i kvarandre og lojale ovenfor kvarandre. Dette er tredimensjonale personar, ikkje papirdokker.

Det er vel ingen overraskelse at boka får ein 5’ar hjå meg.

Dette syns andre om boka:

Den 4.parallell – Lasarusfenomenet

Lasarusfenomenet er ei spennande bok!

Norske Emma bur i Nevada i USA der far hennar forskar på kvantefysikk. Saman med foreldra og lillebroren sin dra ho på besøk til Dinosaur National Monument. På parkeringsplassen tl besøkssenteret kjenner Emma at noko er galt, at det er noko ho ikkje heilt kan hugse. Det neste Emma opplever er å vakne frå koma på sjukehuset og få beskjed om at foreldra er døde i ei bilulykke. Ettersom dagane går blir Emma reddare og reddare…onkel Harry oppfører seg rart, Hillary Clinton er president til tross for at Emma er sikker på at det var Barack Obama som blei valgt, besteveninna hennar vil ikkje kjennast ved henne, lillebroren kan ikkje lenger snakke og oppfører seg også ganske rart, og tydeligvis er det fleire grupper av folk som er ute etter henne. Kva er det eigentleg for kvantefysikk faren hennar har forska på?

Lasarusfenomenet er første boka i ein serie som ifølge forfattaren er planlagt til å bestå av 4 bøker. Den neste kjem i løpet av våren 2010 og skal heite Carrington-katastrofen.

Boka er rask og grei å lese og er som sagt veldig spennande. Her er det både ytre action med slåsskampar, skyting, biljakter og hemmelege agentar, men endå spennande er det igrunne å følge med på Emma si jakt på seg sjølv og sine eigne minne.

Forfattar Kjetil Johnsen sin blogg.

Dette syns andre om boka: